Dziś jest: Sobota 31 lipca 2010, imieniny: Ignacego i Heleny

Urząd

COK

MOPS

Obsluga techniczna
ALFA TV

HISTORIA SZKOŁY

Historia Szkoły Podstawowej w Ińsku niewiele się różni od dziejów wielu innych szkół na odzyskanym Pomorzu. Trudne lata powojenne nastręczały mnóstwa problemów kadrowych, lokalowych, materialnych, a przecież i potrzeby edukacyjne ówczesnych Polaków wymuszały różny poziom i zakres nauczania. Mimo to zwiększa się liczba uczniów i rozwija szkoła jako placówka oświatowa.

W 1958 r. władze miasta podjęły decyzję o podjęciu prac remontowo-budowlanych w budynku przy ulicy Poprzecznej 1, gdzie w krótkim czasie w kilku odremontowanych pomieszczeniach rozpoczęto naukę.

Nowy rok szkolny 1963/64 rozpoczął się już w budynku przy ulicy Poprzecznej 1 i do chwili obecnej nie zmieniono siedziby. Z czasem jedenastoizbowa placówka z zapleczem i salą gimnastyczną przestała wystarczać. Zaadaptowano pomieszczenia strychu na świetlicę i internat, by uczniowie z okolicznych miejscowości, gdzie zlikwidowano szkoły, mogli mieszkać z uwagi na trudny dojazd do Ińska.

W połowie lat 80. podjęto inicjatywę dalszej rozbudowy placówki. Postanowiono dobudować nowe skrzydło szkoły. Prace ostatecznie zakończono roku 1994. Obiekt szkolny stał się wielofunkcyjny i zmienił nazwę na Centrum Oświatowo-Kulturalne. Funkcjonują w nim: szkoła podstawowa, Biblioteka Szkolno-Publiczna, przedszkole (pod patronatem TPD), Klub Seniora, a od 1999r. również Gimnazjum Publiczne im. gen. Mariusza Zaruskiego, którego dyrektorem od samego początku był p. Tomasz Paciejewski.

Oddaniu całego kompleksu Centrum wraz z pięknie i nowocześnie zagospodarowanym otoczeniem splendoru dodała Wojewódzka Inauguracja Roku Szkolnego 1994/1995 w obecności ówczesnych osobistości: Jego Ekscelencji ks. abpa. Mariana Przykuckiego, Kuratora Oświaty p. Zbigniewa Pieczyńskiego oraz Wojewody p. Marka Tałasiewicza.

W nadanym kształcie budynek funkcjonuje do dziś, choć wzbogacił się o dwie pracownie internetowe oraz rozpoczęto prace nad stadionem sportowym.

Istotnym wydarzeniem w życiu szkoły była decyzja Grona Pedagogicznego z dnia 26 kwietnia 1975r. o nadaniu placówce imienia Krzysztofa Kamila Baczyńskiego – poety walczącej Polski. Odbyły się liczne imprezy i konkursy przybliżające postać przyszłego patrona. Stało się to już tradycją, albowiem każdorazową rocznicę nadania szkole imienia poprzedzają tego rodzaju potyczki.

Uroczystość nadania imienia szkole odbyła się 12 maja 1975r., jej uświetnieniem było wręczenie sztandaru ufundowanego przez Załogę PGR w Ińsku. Do pocztu sztandarowego wybierani są uczniowie najstarszego rocznika, wyróżniający się w nauce i zachowaniu.

12 maja 1980 r., w piątą rocznicę nadania szkole, otwarto w gabinecie historycznym Izbę Pamięci Narodowej.

W naszej pamięci szczególnie się zapisała 10. rocznica nadania szkole imienia. Z inicjatywy p. Zbigniewa Tomkowiaka (sprawował on w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych funkcję kierownika, a potem dyrektora Zbiorczej Szkoły Gminnej) oraz rady pedagogicznej podjęte zostały działania przygotowujące Dzień Patrona szkoły. Imprezę wzbogaciły m.in. konkursy poezji wśród uczniów zaprzyjaźnionych szkół, noszących imię K. K. Baczyńskiego i wystawa fotograficzna poświęcona poecie. Uroczystości uświetnił występ chóru, okazjonalnie utworzonego z uczniów, nauczycieli, rodziców oraz przyjaciół szkoły, który po raz pierwszy wykonał Hymn szkoły. Autorem tekstu do muzyki z opery „Nabucco” Verdiego był p. Tomkowiak.

 

Ziemio Ojców o Bałtyk oparta,

Z miecza Chrobrych i orłów spod Lenino.

Matko słowa, Ojczyzno nad Odrą,

W cieniu mogił Siekierek i kościuszkowskich brzóz.

Szkoło polska i mowo rodzinna.

W niej składałeś niezdarnie słowo „matka”.

Tobie hołd i wdzięczności mej słowa,

polnych kwiatów słoneczną kiść z uczniowskich rąk.

Na Pomorzu mój gród z czerwienią biel i orła lot,

mewy krzyk, morza szum, błękit nieba.

Na Wyżynie mój dom, jeziora ton, dzieciństwa wiek,

Ojca dłoń, siwa skroń, nauki czas.

Tu Kopernik bieg słońca zatrzymał

i Kościuszko przysięgał Ojczyźnie.

Szkoło ińska spod znaku „Krzysztofa”,

maki, chabry i wrzos przyjmij z dziecięcych mych rąk.

A o Tobie tę  pieśń niechaj zabierze wiatr.

Moją o Tobie pieśń

z wiatrem niech płynie w świat,

z wiatrem w świat.